Hoe leuk kan een bevalling zijn

BmPwE_7IAAA2TAgEen bevalling die helemaal loopt zoals je wilt. Een geboorteplan dat deuren opent en waarvan niet is afgeweken. Het komt steeds meer voor. Vrouwen die het heft in eigen hand nemen en streven naar de meest ideale bevalling. Samen met hun partner én een doula. Zo ook Tamara Schlärman, die vol liefde terugkijkt op de geboorte van haar tweede kindje.

‘Malua. Zo heet mijn dochtertje en wat een goede start heeft ze gehad. Een natuurlijke bevalling met een superrelaxte moeder die haar na de geboorte heel dicht bij zich hield. Lekker aan de borst en niets of niemand kon daar tussen komen. Ik ben er zo blij mee. Het is waarschijnlijk mijn laatste kindje en dan zo’n leuke bevalling. Geloof me, ik maak het niet mooier dan het is; het was écht mooi. Natuurlijk, je krijgt het allemaal niet cadeau en het doet – let wel ik heb een hoge pijngrens – allemaal wel een beetje pijn, maar het is zo bijzonder.’

Lief moedertype met grote krullen

‘De bevalling van Soul, mijn eerste dochter die nu 3 is, was een ander verhaal. Ik ben ingeleid en zij heeft 1,5 uur in mijn geboortekanaal gezeten, en is uiteindelijk gehaald met een vacuümpomp. Dat was een hele moeilijke, vooral liggende bevalling en dat wilde ik niet nog een keer meemaken. Dat wilde ik mijn volgende kindje niet aandoen. Zoekend en mij verdiepend in doula’s kwam ik op de site van Tami Kalir terecht. Die site gaf mij een bijzonder gevoel en ook Tami, een lief moedertype met grote krullen sloot ik direct in mijn hart. Tijdens onze eerste ontmoeting in het WestCord Hotel heeft zij mij precies verteld hoe een bevalling in zijn werk gaat en welke ‘bocht’ een baby moet nemen om geboren te worden. Ze had een groot boek (geboorte-atlas) bij zich en liet op een duidelijke manier zien wat het lichaam meemaakt om het kind geboren te laten worden. Zo zijn we door alle informatie gegaan. We hebben daar ook verschrikkelijk gelachen; zie je ons al zitten tussen al die mannen in pak?’

Buikdansend op eigen muziek

‘De avond voordat Malua werd geboren, heb ik een voetreflexbehandeling gehad en prompt kreeg ik die nacht de eerste krampjes. Eerst de verloskundige gebeld, daarna Tami en als een speer naar het ziekenhuis gegaan. De eerste 7 cm zaten er toen al op. Ik ben blijven staan en bewegen tot ik 10 cm ontsluiting had. Tussendoor moest ik af en toe even liggen om de verloskundige te laten kijken. Dat deed dan zo’n ontzettende pijn. Dus zodra ik weer kon staan, stond ik.

Tami was constant in mijn omgeving. Ik wilde niet dat ze wegging. Ongelofelijk fijn om zo’n persoonlijk betrokken en warm iemand om je heen te hebben. Zij masseerde mij en door bijvoorbeeld mijn heupen en bekken bij elkaar te pakken en te drukken, bleef de wee tussen haar handen en ging niet door mijn hele lichaam. Dat doet dus veel minder pijn. En ze hield mijn hand vast, regelde alles met de verloskundige en de artsen, legde koude washandjes op mijn voorhoofd, maakte foto’s. Zoveel lieve kleine dingen. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de bekkenkantelingen die we staand hebben gedaan. Al buikdansend op mijn eigen muziek naar volledige ontsluiting toewerken en mijn kleine meisje de ruimte geven die ze nodig heeft.’

Goud

‘Het ging allemaal vanzelf. Het is ook helemaal gegaan zoals ik wilde. Zoals mijn man en ik het samen hadden opgesteld in het geboorteplan. Daar heb ik zoveel van geleerd. Dat het helemaal niet nodig is om continue aan een CTG-apparaat te liggen bijvoorbeeld. Met een doptone kan het hartje ook in de gaten worden gehouden. Dat het beter is de navelstreng nog een paar minuten te laten kloppen en niet meteen af te navelen. Want wat daar aan bouwstoffen voor de baby doorheen stroomt, is goud.

Mijn partner was er natuurlijk ook bij, maar die bleef op afstand. Hij zag al snel dat een ervaren vrouwelijke touch tijdens de bevalling effectiever en prettiger is. Hij heeft zich gelukkig niet het derde wiel aan de wagen gevoeld. Want ook al had ik Tami en was dat voor mij genoeg, toch vond ik het heel fijn dat hij op haar aanraden achter mij ging zitten ter ondersteuning. Helaas ben ik een beetje smal van onderen en daardoor wel ingescheurd. Maar dat was ook het enige minpuntje.

Ik zal zeker meiden in mijn omgeving adviseren om een doula in de hand te nemen. Het heeft zoveel voordelen. Wel jammer dat dit financieel gezien niet voor iedereen is weggelegd. Het zou in ieder verzekeringspakket moeten zitten. Rust, Respect en Tijd dat is wat een vrouw nodig heeft. Vooral als ze aan het bevallen is.’

Geboorteplan helpt!

dochter-kimKim heb ik ontmoet tijdens een yogales, waar ik als gast-docent de fysiologie rondom de baring en de rol van de partner heb mogen toelichten. Slechts vier dagen na haar bevalling belde ze mij om haar geboorte-ervaring te delen. Ze klonk energiek, trots en vooral heel blij. Wat een eer om zo’n telefoontje te krijgen! Ik kon het niet nalaten haar te vragen deze ervaring op te schrijven. Om te delen en anderen te inspireren.

Toen ik zwanger was van mijn derde kindje heb ik een yogacursus gevolgd waar Tami  (doula) als gastspreker kwam. Zij heeft mijn ogen geopend betreft ‘rechten van een bevallende vrouw’. Mijn vorige bevallingen verliepen tijdens de ontsluitingsfase voorspoedig, maar tijdens de uitdrijving vielen mijn weeën steeds stil en heb ik uren moeten persen, kreeg infuus met weeënopwekkers, vacuümpomp met als resultaat een subtotaal ruptuur, etc. Mijn weeën heb ik al de tijd verticaal opgevangen; lopend, staand, op handen en knieën. Toen ik moest gaan persen, werd ik op bed gelegd en vielen de weeën stil. Ik dacht dat dit de normale gang van zaken was en luisterde braaf naar de deskundigen. De tweede keer heb ik nog wel om de baarkruk gevraagd, maar daar werd geen gehoor aan gegeven. lees meer

Start met slimmer communiceren!

fotoEen goed begin is het halve werk, luidt het spreekwoord. Maar wat als je jouw bevalling goed hebt voorbereid en het dan halverwege toch anders loopt dan je verwacht? Dit maakte ik onlangs mee met een cliënte. En deze situatie riep bij mij ook vragen op.

Mijn cliënte – laten we haar Suzan noemen – was goed voorbereid op de komst van haar eerste kindje. Ze had hypnobirthing cd’s gekocht en deed dagelijks thuis yoga oefeningen. Samen met haar partner had ze besloten een intieme, natuurlijke geboorte te willen beleven. Dat hadden ze mij als doula ook laten weten. Dus óók ik was voorbereid. En natuurlijk gaat het bij zo’n beslissing er niet om dat je achteraf kan zeggen: ik ben zonder epidural bevallen. Suzan en haar partner waren er gewoon sterk van overtuigd dat een natuurlijke bevalling gezonder is, lichamelijk en geestelijk. lees meer

Van borsten tot dragen en nog veel meer

borstvoedingEen tijdje geleden ontmoette ik Annette. Zij is lactatiekundige en draagdoekconsulent. Haar praktijk Aidulac is gevestigd in Delft, maar door haar internetdiensten en webshop bereikt ze en adviseert ze mensen, vooral vrouwen natuurlijk, in heel Nederland. Nu het Wereld Borstvoeding Week is, komt er (en terecht) extra aandacht voor dit onderwerp. Omdat praktijk Aidulac o.a. ondersteuning biedt bij het geven van borstvoeding, vind ik een blog hierover meer dan op z’n plaats.

Tijdens onze ontmoeting stelde ik een aantal vragen, bijvoorbeeld waarvoor zoeken (aanstaande) moeders hulp bij borstvoeding? Wat maakt dat ze op zoek gaan naar begeleiding van een lactatiekundige? Lees meer…